اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر Reviewed by Momizat on . اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر مذهبی:برای برخی از شب و روزها اعمالی بیان شده است یکی از آن روزها عید فطر می باشد که برای شب و روز آنه اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر مذهبی:برای برخی از شب و روزها اعمالی بیان شده است یکی از آن روزها عید فطر می باشد که برای شب و روز آنه Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » مطالب مذهبی و احکام دینی » اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر

تبلیغات

اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر

اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر

اعمال شب اول ماه شوال و روز عید فطر به همراه نماز عید فطر

مذهبی:برای برخی از شب و روزها اعمالی بیان شده است یکی از آن روزها عید فطر می باشد که برای شب و روز آنها اعمالی گفته شده است سایت میهن گرام این عید را به شما عزیزان تبریک می گوید (التماس دعا)

این مطالب منتخب مفاتیح الجنان می باشد

شب اول: يكى از شبهاى شريف است و در فضيلت و ثواب عبادت و احياى آن احاديث بسيارى وارد شده، از جمله در روايت آمده: آن شب كمتر از شب قدر نيست، و براى آن چند عمل مستحبّ است: اوّل: غسل كردن هنگامی كه آفتاب غروب كرد.
دوّم: شب زنده دارى به نماز دعا و استغفار و درخواست از خدا و بيتوته [شب زنده دارى] در مسجد.
سوم: پس از نماز مغرب و عشا و نماز صبح و نماز عيد بخواند:
اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لِلَّهِ الْحَمْدُ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا هَدَانَا وَ لَهُ الشُّكْرُ عَلَى مَا أَوْلانَا .
خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است، و خداى را سپاس، و سپاس خداى را بر آنچه ما را بدان هدايت كرد، و او را شكر بر آنچه به ما ارزانى داشت.
چهارم: چون نماز مغرب و نافله آن را خواند، دستها را به جانب آسمان بلند كند و بگويد:
يَا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ يَا ذَا الْجُودِ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ وَ نَاصِرَهُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِي كُلَّ ذَنْبٍ أَحْصَيْتَهُ وَ هُوَ عِنْدَكَ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ.
اى صاحب نعمت و كرم، اى داراى جود، اى برگزيننده محمّد و اى ياور او، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و بر من بيامرز هر گناهى كه شماره نمودى اش، و آن پيش تو در كتابى آشكار است.
پس به سجده رود و در سجده صد مرتبه بگوى: «اتوب الى اللّه» [به سوى خدا میپويم] سپس هر حاجتى كه دارد از خدا بخواهد، كه بخواست خدا برآورده خواهد شد.
و در روايت شيخ آمده است كه پس از نماز مغرب به سجده رود و بگويد:
يَا ذَا الْحَوْلِ يَا ذَا الطَّوْلِ يَا مُصْطَفِياً مُحَمَّداً وَ نَاصِرَهُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِي كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ وَ نَسِيتُهُ أَنَا وَ هُوَ عِنْدَكَ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ
اى صاحب قدرت، اى داراى عطا، اى برگزيننده محمّد و اى ياور او، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و بر من بيامرز هر گناهى را كه مرتكب شدم و آن را فراموش كردم، و آن گناه نزد تو در كتابى آشكار است.
پس صد مرتبه بگويد: اتوب الى اللّه پنجم: امام حسين عليه السّلام را زيارت كند كه فضيلت بسيار دارد، و زيارت مخصوص اين شب در باب زيارات خواهد آمد ان شاء اللّه تعالى ششم: ده مرتبه ذكر «يا دائم الفضل» را كه بيان آن در اعمال شب جمعه گذشت بگويد.
هفتم: ده ركعت نمازى كه در شب آخر ماه رمضان گذشت بجا آورد.
هشتم: دو ركعت نماز بجا آورد، در ركعت اوّل پس از سوره «حمد» هزار مرتبه «توحيد» و در ركعت دوم يك مرتبه بخواند، و پس از سلام سر به سجده گذارد و صد مرتبه بگويد: اتوب الى اللّه آنگاه بگويد:
يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْجُودِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا.
اى داراى نعمت و جود، اى صاحب بخشش و عطا، اى برگزيننده محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) ، بر محمّد و خاندانش درود فرست، و با من چنين و چنان كن.
و بجاى «كذاو كذا» حاجات خود را بخواهد.
در روايت آمده كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اين دو ركعت نماز را به اين كيفيت بجاى آرود، هر حاجت كه از خدا بطلب، به يقين عطا فرمايد، و اگر به شماره ريگ هاى بيابان گناه داشته باشد، خدا آنها را بيامرزد، در روايت ديگرى بجاى هزار مرتبه سوره «توحيد» صد مرتبه وارد شده، ليكن اين نماز را بايد پس از نماز مغرب و نافله آن بجا آورد.
شيخ طوسى و سيّد ابن طاووس پس از پايان نماز اين دعا را نقل كرده اند:
يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحِيمُ يَا اللَّهُ يَا مَلِكُ يَا اللَّهُ يَا قُدُّوسُ يَا اللَّهُ يَا سَلامُ يَا اللَّهُ يَا مُؤْمِنُ يَا اللَّهُ يَا مُهَيْمِنُ يَا اللَّهُ يَا عَزِيزُ يَا اللَّهُ يَا جَبَّارُ يَا اللَّهُ يَا مُتَكَبِّرُ يَا اللَّهُ يَا خَالِقُ يَا اللَّهُ يَا بَارِئُ يَا اللَّهُ يَا مُصَوِّرُ يَا اللَّهُ يَا عَالِمُ يَا اللَّهُ يَا عَظِيمُ يَا اللَّهُ يَا عَلِيمُ يَا اللَّهُ يَا كَرِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَلِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَكِيمُ يَا اللَّهُ يَا سَمِيعُ يَا اللَّهُ يَا بَصِيرُ يَا اللَّهُ يَا قَرِيبُ يَا اللَّهُ يَا مُجِيبُ يَا اللَّهُ يَا جَوَادُ يَا اللَّهُ يَا مَاجِدُ يَا اللَّهُ يَا مَلِيُّ يَا اللَّهُ يَا وَفِيُّ يَا اللَّهُ يَا مَوْلَى يَا اللَّهُ يَا قَاضِي،
اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى مهربان، اى خدا، اى بخشنده، اى خدا، اى فرمانروا، اى خدا، اى پاك، اى خدا، ای سلام، اى خدا، اى ايمنى بخش، اى خدا، اى چيره گر، اى خدا، اى عزّتمند، اى خدا، اى جبّار، اى خدا، اى بزرگ منش اى خدا، اى آفريننده، اى خدا، اى پديدآورنده، اى خدا، اى صورت گر، اى خدا، اى دانا، اى خدا، اى بزرگ، اى خدا، ای آگاه، اى خدا، اى كريم، اى خدا، اى بردبار، اى خدا، اى فرزانه، اى خدا، اى شنوا، اى خدا، اى بينا، اى خدا اى نزديك، اى خدا، اى اجابت كننده، اى خدا، اى سخاوتمند، اى خدا، اى بزرگوار، اى خدا، اى نيرومند، اى خدا، اى وفادار اى خدا، اى سرپرست، اى خدا، اى داور،
يَا اللَّهُ يَا سَرِيعُ يَا اللَّهُ يَا شَدِيدُ يَا اللَّهُ يَا رَءُوفُ يَا اللَّهُ يَا رَقِيبُ يَا اللَّهُ يَا مَجِيدُ يَا اللَّهُ يَا حَفِيظُ يَا اللَّهُ يَا مُحِيطُ يَا اللَّهُ يَا سَيِّدَ السَّادَاتِ يَا اللَّهُ يَا أَوَّلُ يَا اللَّهُ يَا آخِرُ يَا اللَّهُ يَا ظَاهِرُ يَا اللَّهُ يَا بَاطِنُ يَا اللَّهُ يَا فَاخِرُ يَا اللَّهُ يَا قَاهِرُ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا وَدُودُ يَا اللَّهُ يَا نُورُ يَا اللَّهُ يَا رَافِعُ يَا اللَّهُ يَا مَانِعُ يَا اللَّهُ يَا دَافِعُ يَا اللَّهُ يَا فَاتِحُ يَا اللَّهُ يَا نَفَّاحُ [نَفَّاعُ ] يَا اللَّهُ يَا جَلِيلُ يَا اللَّهُ يَا جَمِيلُ يَا اللَّهُ يَا شَهِيدُ يَا اللَّهُ يَا شَاهِدُ يَا اللَّهُ يَا مُغِيثُ يَا اللَّهُ يَا حَبِيبُ يَا اللَّهُ يَا فَاطِرُ يَا اللَّهُ يَا مُطَهِّرُ يَا اللَّهُ يَا مَلِكُ، [مَلِيكُ ]
اى خدا، اى سريع، اى خدا، اى سخت گير، اى خدا، اى مهربان، اى خدا، اى نگهبان، اى خدا، اى باشوکت، اى خدا، اى نگهدار، اى خدا، اى فراگير، اى خدا، اى آقاى آقايان اى خدا، اى آغاز، اى خدا، اى انجام، اى خدا، اى آشكار، اى خدا، اى نهان، اى خدا، اى فخركننده، اى خدا، ای چيره، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى دوست، اى خدا، اى نور، اى خدا، اى بالابرنده، اى خدا، اى بازدارنده، اى خدا، اى دفع كننده، اى خدا، اى گشاينده، اى خدا، اى بهره رسان، اى خدا، ای با شكوه، اى خدا، اى زيبا، اى خدا، اى گواه، اى خدا، اى شاهد، اى خدا، اى فريادرس، اى خدا اى حبيب، اى خدا، اى آفريننده، اى خدا، اى پاك كننده، اى خدا، اى پادشاه،
يَا اللَّهُ يَا مُقْتَدِرُ يَا اللَّهُ يَا قَابِضُ يَا اللَّهُ يَا بَاسِطُ يَا اللَّهُ يَا مُحْيِي يَا اللَّهُ يَا مُمِيتُ يَا اللَّهُ يَا بَاعِثُ يَا اللَّهُ يَا وَارِثُ يَا اللَّهُ يَا مُعْطِي يَا اللَّهُ يَا مُفْضِلُ يَا اللَّهُ يَا مُنْعِمُ يَا اللَّهُ يَا حَقُّ يَا اللَّهُ يَا مُبِينُ يَا اللَّهُ يَا طَيِّبُ يَا اللَّهُ يَا مُحْسِنُ يَا اللَّهُ يَا مُجْمِلُ يَا اللَّهُ يَا مُبْدِئُ يَا اللَّهُ يَا مُعِيدُ يَا اللَّهُ يَا بَارِئُ يَا اللَّهُ يَا بَدِيعُ يَا اللَّهُ يَا هَادِي يَا اللَّهُ يَا كَافِي يَا اللَّهُ يَا شَافِي يَا اللَّهُ يَا عَلِيُّ يَا اللَّهُ يَا عَظِيمُ يَا اللَّهُ يَا حَنَّانُ يَا اللَّهُ يَا مَنَّانُ يَا اللَّهُ يَا ذَا الطَّوْلِ يَا اللَّهُ يَا مُتَعَالِي يَا اللَّهُ يَا عَدْلُ يَا اللَّهُ يَا ذَا الْمَعَارِجِ يَا اللَّهُ يَا صَادِقُ يَا اللَّهُ يَا صَدُوقُ،
اى خدا، اى نيرومند، اى خدا اى قبض كننده، اى خدا، اى گستراننده، اى خدا، اى زنده كننده، اى خدا، اى ميراننده، اى خدا، اى برانگيزنده، اى خدا اى وارث، اى خدا، اى عطابخش، اى خدا، اى فزونیده، اى خدا، اى نعمت دهنده، اى خدا، اى حق، اى حقدا، ای اى آشكار، اى خدا، اى پاكيزه، اى خدا، اى نيكوكار، اى خدا، اى زيباكار، اى آغازگر، اى خدا، ای بازآور، اى خدا، اى پديدآور، اى خدا، اى نوآفرين، اى خدا، اى هدايت گر، اى خدا، اى كفايت كننده، اى خدا ای شفابخش، اى خدا، اى بلندپايه، اى خدا، اى بزرگ، اى خدا، اى مهربان، اى خدا، اى نعمت بخش، اى خدا، ای عطابخش، اى خدا، اى برتر، اى خدا، اى دادگر، اى خدا، اى صاحب مراتب بلند، اى خدا، اى راستگو اى خدا، اى راستی پيشه،
يَا اللَّهُ يَا دَيَّانُ يَا اللَّهُ يَا بَاقِي يَا اللَّهُ يَا وَاقِي يَا اللَّهُ يَا ذَا الْجَلالِ يَا اللَّهُ يَا ذَا الْإِكْرَامِ يَا اللَّهُ يَا مَحْمُودُ يَا اللَّهُ يَا مَعْبُودُ يَا اللَّهُ يَا صَانِعُ يَا اللَّهُ يَا مُعِينُ يَا اللَّهُ يَا مُكَوِّنُ يَا اللَّهُ يَا فَعَّالُ يَا اللَّهُ يَا لَطِيفُ يَا اللَّهُ يَا غَفُورُ يَا اللَّهُ [يَا جَلِيلُ يَا اللَّهُ ] يَا شَكُورُ يَا اللَّهُ يَا نُورُ يَا اللَّهُ يَا قَدِيرُ [قَدِيمُ ] يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَمُنَّ عَلَيَّ بِرِضَاكَ وَ تَعْفُوَ عَنِّي بِحِلْمِكَ وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلالِ الطَّيِّبِ وَ مِنْ حَيْثُ أَحْتَسِبُ ،
اى خدا، اى جزادهنده، اى خدا، اى پايدار، اى خدا، اى نگهدار، اى خدا، اى صاحب بزرگی اى خدا، اى داراى بزرگوارى، اى خدا، اى پسنديده، اى خدا، اى پرستيده، اى خدا، اى سازنده، اى خدا، ای ياریده، اى خدا، اى پديدآورنده، اى خدا، اى پركار، اى خدا، اى لطيف، اى خدا، اى آمرزنده، اى خدا، اى سپاسگذار، اى خدا، اى نور، اى خدا، اى توانا، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، اى پروردگار، اى خدا، از تو درخواست میكنم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و به خشنودیات بر من منّت نهى، و به بردباری ات از من درگذرى، و از روزى حلال پاكيزه ات به من بگسترى، از جايى كه گمان مى برم،
وَ مِنْ حَيْثُ لا أَحْتَسِبُ فَإِنِّي عَبْدُكَ لَيْسَ لِي أَحَدٌ سِوَاكَ وَ لا أَحَدٌ أَسْأَلُهُ غَيْرُكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ پس به سجده مى روى و می گويى يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ بِكَ تُنْزَلُ كُلُّ حَاجَةٍ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ فِي مَخْزُونِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ الْأَسْمَاءِ الْمَشْهُورَاتِ عِنْدَكَ الْمَكْتُوبَةِ عَلَى سُرَادِقِ عَرْشِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَقْبَلَ مِنِّي شَهْرَ رَمَضَانَ وَ تَكْتُبَنِي مِنَ الْوَافِدِينَ إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ وَ تَصْفَحَ لِي عَنِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ وَ تَسْتَخْرِجَ لِي يَا رَبِّ كُنُوزَكَ يَا رَحْمَانُ.
و از جايی كه گمان نمى برم، من بنده توام و كسى را جز تو ندارم، و نه احدى غير تو كه از او گدايى كنم، ای مهربان ترين مهربانان، آنچه را خدا خواهد شود، نيرويى نيست جز به خداى برتر بزرگ.
سپس به سجده می روى و مى گويى: اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى پروردگار، اى پروردگار، اى پروردگار، اى فرو فرستنده بركات، به عنايت تو هر حاجتى فرود آورده شود، از تو درخواست مى كنم، به هر نامى كه در خزانه غيب نزد توست، و نام هاى مشهور در پيشگاهت، كه بر سراپرده عرشت نوشته شده، اينكه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و ماه رمضان را از من بپذيری و مرا در شمار واردان به خانه محترمت بنويسى، و از من گناهان را چشم پوشى، و گنج هاى خود را برايم بيرون آورى، اى مهربان.
نهم: چهارده ركعت نماز بجاى آورد، در هر ركعت سوره «حمد» و آية الكرسی و سه مرتبه سوره «توحيد» را بخواند، تا در برابر هر ركعتى ثواب چهل سال عبادت و ثواب عبادت هركه در آن ماه روزه گرفته، و نماز خوانده براى او باشد.
دهم: شيخ طوسى در كتاب «مصباح» فرموده كه در آخر شب غسل بجاى آر، و تا طلوع فجر در جاى نماز خود بنشين.
روز اوّل: روز عيد فطر است، و اعمال آن چندچيز است: اوّل: پس از نماز صبح و نماز عيد، تكبيراتى كه در شب عيبد پس از نماز فريضه میخواندى، بخوان.
دوم: پس از نماز صبح دعايى را كه سيّد روايت كرده: «اللّهم انى توجّهت اليك بمحمّد امامى» بخوان، و شيخ خواندن اين دعا را پس از نماز عيد ذكر كرده.
سوم: كنار گذاشتن زكات فطر پيش از نماز عيد، به شرحى كه در كتابهاى فقهى آمده.
بدان كه زكات فطر، واجب مؤكّد، و شرط قبولى روزه ماه رمضان و سبب حفظ انسان تا سال آينده است، و حق تعالى در اين آيه شريفه:
«قد افلح من تزكى و ذكر اسم ربه فصلّى»
زكات را مقدّم بر نماز ذكر فرموده.
چهارم: غسل است، و بهتر آن است اگر ممكن شود آن را در نهر انجام دهند، و وقت آن پس از طلوع فجر است تا زمان بجا آوردن نماز عيد، چنان كه شيخ فرموده و در روايتى آمده است كه غسل را در زير سقف پوشيده بجا آور، و چون خواستى غسل كنى بگو:
اللَّهُمَّ إِيمَاناً بِكَ وَ تَصْدِيقاً بِكِتَابِكَ وَ اتِّبَاعَ سُنَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
خدايا تنها براى ايمان به تو، و تصديق به كتاب تو، و پيروى از روش پيامبر تو محمّد درود خدا بر او و خاندانش باد
آنگاه «بسم اللّه» بگو و غسل را بجاى آر، و هنگامیكه از غسل فارغ شدى بگو:
اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ كَفَّارَةً لِذُنُوبِي وَ طَهِّرْ دِينِي اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّي الدَّنَسَ .
خداى اين غسل را كفاره گناهانم قرار ده، و دينم را پاك كن، خدايا هر آلودگى را از من برطرف فرما.
پنجم: پوشيدن جامه نيكو، و بكار بردن بوى خوش، رفتن به صحرا براى بجا آوردن نماز عيد در زير آسمان در غير شهر خوردن مقدار كمى از تربت سيّد الشهدا عليه السّلام كه از هر دردى شفاست مستحبّ است.
هفتم: چون براى رفتن به نماز عيد آماده شدى، بيرون نرو مگر پس از طلوع آفتاب، و بخوان دعاهايى را كه سيّد ابن طاووس در كتاب» اقبال «نقل كرده از جمله ابو حمزه ثمالى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه هنگامیكه براى نماز عيد فطر و قربان و جمعه آماده بيرون رفتن شدى، اين دعا را بخوان:
اللَّهُمَّ مَنْ تَهَيَّأَ فِي هَذَا الْيَوْمِ أَوْ تَعَبَّأَ أَوْ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ نَوَافِلِهِ وَ فَوَاضِلِهِ وَ عَطَايَاهُ فَإِنَّ إِلَيْكَ يَا سَيِّدِي تَهْيِئَتِي وَ تَعْبِئَتِي وَ إِعْدَادِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ رِفْدِكَ وَ جَوَائِزِكَ وَ نَوَافِلِكَ وَ فَوَاضِلِكَ وَ فَضَائِلِكَ وَ عَطَايَاكَ وَ قَدْ غَدَوْتُ إِلَى عِيدٍ مِنْ أَعْيَادِ أُمَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ عَلَى آلِهِ وَ لَمْ أَفِدْ إِلَيْكَ الْيَوْمَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ أَثِقُ بِهِ قَدَّمْتُهُ وَ لا تَوَجَّهْتُ بِمَخْلُوقٍ أَمَّلْتُهُ وَ لَكِنْ أَتَيْتُكَ خَاضِعاً مُقِرّا بِذُنُوبِي وَ إِسَاءَتِي إِلَى نَفْسِي فَيَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ اغْفِرْ لِيَ الْعَظِيمَ مِنْ ذُنُوبِي فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ إِلا أَنْتَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا هركس در اين روز آماده شد يا نيت كرد، يا مهيّا و مستعد شد، براى ورود به درگاه يكى از بندگانت به اميد جايزه ها و صله ها و بهره ها و عطاها، ولى اى آقاى من آماده شدن و قصد كردن و مهيا و مستعد شدن من تنها به جانب توست به اميد جايزه ها و صله ها و بهره ها و عطاهايت، اينك صبح كردم در عيدى از اعياد امت پيامبرت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) ، درحالیكه به عمل صالحى كه به آن اطمينان كنم، و آن را پيش آورده باشم بر تو وارد نشدم، و به مخلوقى كه آرزومندش باشم رو نكردم، بلكه در حال فروتنى تنها به جانب تو آمده ام به گناه و بدى نسبت به خويش اعتراف دارم، پس اى بزرگ، اى بزرگ، اى بزرگ، گناهان بزرگم را بيامرز، كه گناهان بزرگ را جز تو نيامرزد، اى كه معبودى جز تو نيست، ای مهربان ترين مهربانان.
هشتم: خواندن نماز عيد است، و آن دو ركعت است: در ركعت اول سوره هاى «حمد» و «اعلى» و پس از سوره «حمد» و «اعلى» پنج تكبير بگويد، و بعد از هر تكبيرى دست به قنوت بردارد، و بگويد:
اللَّهُمَّ [أَنْتَ أَهْلُ ] أَهْلَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْعَظَمَةِ وَ أَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ أَهْلَ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ وَ أَهْلَ التَّقْوَى وَ الْمَغْفِرَةِ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا الْيَوْمِ الَّذِي جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمِينَ عِيداً وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ذُخْراً وَ شَرَفاً وَ مَزِيداً أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُدْخِلَنِي فِي كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُخْرِجَنِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ وَ أَعُوذُ بِكَ فِيهِ مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ الْمُخْلِصُونَ
خداى اى اهل بزرگى و عظمت، و اى اهل جود و سلطنت، و اهل گذشت و رحمت، و اهل تقوا و مغفرت، از تو درخواست میكنم به حق اين روز كه براى مسلمانان عيد قرار دادى، و برای محمّد صلّى اللّه عليه و آله ذخيره و فزونى در شرف، كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و مرا در هر خيری كه محمّد و خاندان محمّد را وارد نمودى وارد كنى، و از هر شرّى كه محمّد و خاندان محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را بيرون آوردى مرا بيرون آورى، خدايا از تو درخواست میكنم، بهترين چيزى كه بندگان شايسته ات درخواست كردند، و به تو پناه میآورم از آنچه بندگان شايسته ات به تو پناه بردند.
پس تكبير ششم بگويد و به ركوع رود، و پس از ركوع و سجود براى ركعت دوم قيام كند، و پس از سوره «حمد» سوره «شمس» را بخواند، سپس چهار تكبير بگويد، و پس از هر تكبيرى دست به قنوت بردارد، و همان دعا را بخواند، چون فارغ شد پنجمين تكبير را گفته و به ركوع رود، و نماز را به پايان برساند، و پس از سلام تسبيح حضرت زهرا عليها السلام را بجا آورد.
پس از نماز عيد دعاهاى بسيارى وارد شده كه شايد بهترين آنها دعاى چهل وششم صحيفه كامله سجاديه باشد.
مستحب است نماز عيد زير آسمان و روى زمين بدون فرش واقع شود، و از جايگاه نماز، از غير آن راهى كه به نماز آمده بود بازگردد، و براى قبول شدن اعمال براى برادران دينى خود دعا كند.
نهم: حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام را زيارت كند.
دهم: دعاى «ندبه» را بخواند كه ان شاء اللّه تعالى بعد از اين بيايد، و سيّد ابن طاووس فرموده كه چون از دعا فارغ شود، به سجده رود و بگويد:
أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لا يُطْفَى وَ جَدِيدُهَا لا يَبْلَى وَ عَطْشَانُهَا لا يَرْوَى
به تو پناه مى آوردم از آتشى كه حرارتش خاموش نمى شود، و تازه اش كهنه نمى گردد، و تشنه اش سيراب نمى شود.
إِلَهِي لا تُقَلِّبْ وَجْهِي فِي النَّارِ بَعْدَ سُجُودِي وَ تَعْفِيرِي لَكَ بِغَيْرِ مَنٍّ مِنِّي عَلَيْكَ بَلْ لَكَ الْمَنُّ عَلَيَّ
پس گونه راست را بر زمين گذارد و بگويد: خدايا رخسارم را پس از سجده، و به خاك ماليدن آن براى تو در آتش زيرورو مكن، كه من در اين كار بر تو منّت ندارم، بلكه تنها تو را بر من منّت است
سپس گونه چپ را بر زمين گذارد و بگويد:
أَرْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَكَانَ وَ اعْتَرَفَ.
رحم كن بر كسیكه بد كرده، و مرتكب گناه شده و بيچاره گشته و اعتراف نموده است.
آنگاه به حال سجده برگردد و بگويد:
إِنْ كُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ فَأَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ يَا كَرِيمُ
اگر من بنده بدى بودم، تو پروردگار خوبى هستى، گناه از بنده ات بزرگ شده، شايسته است گذشت از جانب تو نيكو باشد اى كريم
پس صد مرتبه بگويد:
الْعَفْوَ الْعَفْوَ
ببخش ببخش
آنگاه سيّد فرموده
و لا تَقْطَعْ يومَك هذا بالَّلِعبِ و الإهمالِ و أَنْتَ لا تَعْلَمُ أَ مَرْدُودُ أَمْ مقبولُ الأعمالُ فإنْ رَجَوْتَ القَبُولَ فقابِلْ ذلك بالشُكر الجَميلِ و إنْ خِفْتَ الرَّدَ فَكُنْ أَسيرَ الحُزْنِ الطَويل
امروزت را به بازى و اهمال كارى سپرى مكن، درحالیكه نمى دانى، آيا از نظر اعمال مردودى، يا پذيرفته؟ اگر اميد پذيرفته شدن دارى، آن را با سپاس زيبا تلافى كن، و اگر از مردودشدن در هراسى، پس دچار اندوه طولانى باش
روز بيست وپنجم: در سال صدوچهل وهشت به گفته بعضى، شهادت امام صادق عليه السّلام واقع شده، و برخى روز شهادت را نيمه رجب گفته اند، و علت شهادت آن حضرت، انگور زهر آلودى بوده كه به حضرت خورانده شده، و روايت شده كه چون زمان شهادت آن حضرت فرا رسيد ديده هاى خود را گشود و فرمود: بستگان مرا گرد آوريد، چون همه گرد آمدند به جانب ايشان نظر كرد و فرمود: شفاعت ما به كسی كه نماز را سبك شمارد و به جايگاه آن اعتماد نكند نمیرسد.

منبع: پایگاه استاد حسین انصاریان

عید فطر

ارسال یک دیدگاه


کپی برداری مطالب تنها با ذکر منبع و لینک سایت مجاز می باشد♥ اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهــم ♥طراحی توسط بیگ تم

بازگشت به بالا
X بستن تبلیغات
X بستن تبلیغات