اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم) Reviewed by Momizat on . اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم) مذهبی:بعضی از شب نسبت به شب های دیگر ارای فضیلت بیشتری می باشد و افراد زیادی در این شب ها خود را برای نزدی اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم) مذهبی:بعضی از شب نسبت به شب های دیگر ارای فضیلت بیشتری می باشد و افراد زیادی در این شب ها خود را برای نزدی Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » مطالب مذهبی و احکام دینی » اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم)

اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم)

اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم)

اعمال شب های قدر (شب های نوزدهم,بیست ویکم,بیست و سوم)

مذهبی:بعضی از شب نسبت به شب های دیگر ارای فضیلت بیشتری می باشد و افراد زیادی در این شب ها خود را برای نزدیک تر شدن به خدا دعا و عبادت می کنند و از خدای مهربان طلب بخشش می کنند,خدایا به آبروی حضرت علی (ع) گناهانمان را ببخش.(التماس دعا از شما عزیزان)

منتخب از مفاتیح الجنان

شب نوزدهم: اين شب با عظمت آغاز شب هاى قدر است، و شب قدر آن شبى است كه در طول سال، شبى به خوبی و فضليت آن يافت نمى شود، و عمل در اين شب از عمل در طول هزار ماه بهتر است، و تقدير امور سال در اين شب صورت می گيرد، و فرشتگان و روح كه اعظم فرشتگان الهى است، در اين شب به اذن پروردگار به زمين فرود می آيند، و به محضر امام زمان (عج) مى رسند و آنچه را كه براى هر فرد مقدّر شده بر آن حضرت عرضه می دارند.

و اعمال شبهاى قدر بر دو نوع است:

يكى از آن دو نوع اعمالى كه در هر سه شب بايد انجام داد، و ديگر اعمالى كه مخصوص به هر يك از شبهاى قدر است.

اوّل: اعمالى است كه در هر سه شب بايد انجام داد، و آن چند عمل است:

اوّل: غسل كردند.
علاّمه مجلسى فرموده بهتر است غسل اين شبها در هنگام غروب آفتاب انجام گيرد، كه نماز شام را با غسل بخواند.

دوم: دو ركعت نماز كه در هر ركعت پس از سوره «حمد» ، هفت مرتبه «توحيد» خوانده، و پس از فراغت از نماز هفتاد مرتبه بگويد، أَسْتَغْفِرُ اللّه وَ أَتوبُ الَيْهِ در روايت نبوى است: كه از جاى برنخيزد تا خدا او و پدر و مادرش را بيامرزد، تا آخر خبر.

سوم: قرآن مجيد را باز كند و در برابر خود گرفته و بگويد:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَى وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ.

خدایا از تو درخواست میكنم به حق كتاب نازل شده ات، و آنچه در آن است، و در آن است نام بزرگترت، و نام هاى نيكوترت و آنچه بيم انگيز است و اميدبخش، اينكه مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهى.

سپس هر حاجت كه دارد بخواهد .

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ

خدايا به حق اين قرآن، و به حق كسیكه آن را بر او فرستادى، و به حق هر مؤمنى كه او را در قرآن ستودى، و به حق خود بر آنان، پس احدى شناساتر از تو به حق تو نيست

سپس ده مرتبه بگويد بِكَ يَا اللَّهُ

به ذاتت اى خدا

و ده مرتبه بِمُحَمَّدٍ

به حق محمّد

و ده مرتبه بِعَلِيٍّ

به حق على

و ده مرتبه بِفَاطِمَةَ

به حق فاطمه

و ده مرتبه بِالْحَسَنِ

به حق حسن

و ده مرتبه بِالْحُسَيْنِ

به حق حسين

و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ

به حق على بن الحسين

و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ

به حق محمّد بن على

و ده مرتبه بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ

به حق جعفر بن محمّد

و ده مرتبه بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ

به حق موسى بن جعفر

و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى

به حق على بن موسى

و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ

به حق محمد بن على

و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ

به حق على بن محمّد

و ده مرتبه بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ

به حق حسين بن على

و ده مرتبه بِالْحُجَّةِ

به حق حجّت.

پس هر حاجتى كه دارى از خدا بخواه.

پنجم: حضرت سيد الشهّدا عليه السّلام را زيارت كند.
در روايت آمده: هنگامى كه شب قدر می شود، مَنادى از آسمان هفتم از پشت عَرْش ندا سر مى دهد كه خدا هركه را به زيارت مزار امام حسين عليه السّلام آمده آمرزيد.

ششم: اين شبها را احيا بدارد، روايت شده هركه شب قدر را احيا بدارد، گناهانش آمرزيده مى شود، هرچند به شماره ستارگان آسمان و سنگينى كوه ها و پيمانه درياها باشد.

هفتم: صد ركعت نماز بجا آورد، كه فضليت بسيار دارد و بهتر آن است كه در هر ركعت پس از سوره «حمد» ، ده مرتبه «توحيد» بخواند.

هشتم: اين دعا را بخواند،

اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً دَاخِراً لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرّاً وَ لا أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ

آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ

اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِي نَاسِياً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي وَ لا [غَافِلا] لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي وَ لا آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ [كُنْتُ ] أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ أَوْ عَافِيَةٍ

أَوْ بَلاءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ

خدايا شام كردم درحالیكه براى تو تنها بنده كوچك و خوارى هستم، كه براى خويش سود و زيانى را به دست ندارم، و نمى توانم از خود پيش آمد بدى را بازگردانم، به اين امر بر خويش گواهى مى دهم، و در پيشگاهت به ناتوانى و كمى چاره ام اعتراف مى كنم، خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آنچه را به من و همه مردان و زنان مؤمن، از آمرزش در اين شب وعده دادى وفا كن، و آنچه را به من عنايت فرموده اى كامل ساز، كه من بنده بيچاره، درمانده، ناتوان، تهيدست خوار توام.
خدايا مرا فراموش كننده ذكرت قرار مده، در آنچه سزاوار آنم فرمودى، و نه فراموش كننده احسانت، در آنچه عطايم نمودى، و نه نااميد از اجابتت، گرچه مدّت زمانى طولانى گردد، چه در خوشى يا ناخوشى، يا سختى، يا آسانى، يا عافيت، يا بلا، يا تنگدستى، يا در نعمت همانا تو شنونده دعايى.

اين دعا را كفعمى از امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده كه در اين شبها، در حال قيام و قعود و ركوع و سجود مى خواندند، و علاّمه مجلسى فرموده: بهترين اعمال در اين شبها، درخواست آمرزش و دعا است، برای حوايج دنيا و آخرت خود، و پدر و مادر و خويشان، و برادران و خواهران مؤمن، چه آنان كه زنده اند، و چه آنان كه از دنيا رفته اند، و خواندن اذكار، و صلوات بر محمّد و آل محمّد عليهم السّلام به هر اندازه كه بتواند

و در بعضى از روايات وارد شده: دعای جوشن كبير را در اين سه شب بخواند.
فقير گويد: كه دعاى جوشن كبير را در بخش هاى پيش آورده ام.

روايت شده كه خدمت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله عرض شد: اگر شب قدر را يافتم، از خداى خود چه بخواهم؟ فرمود: عافيت.

دوّم: اعمال مخصوص هر يك از اين شبها است.

اعمال شب نوزدهم رمضان

امّا اعمال شب نوزدهم چند چيز است:

اوّل: گفتن صد مرتبه: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
از پروردگارم خدا آمرزش مى جويم و به سوى او مى پويم

دوم: گفتن صد مرتبه اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ
خدايا قاتلان امير المؤمنين را لعنت كن

سوم: دعاى يا ذى الذّى كان را كه در قسم چهارم گذشت بخواند.

چهارم: اين دعا را بخواند:

اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ فِي الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ

حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ فِي رِزْقِي وَ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا.

خدايا مقرّر فرما در آنچه حكم میكنى، و تقدير مینمايى از فرمان حتمى، و در آنچه جدا میكنى از كار حكيمانه در شب قدر، و در آن حكم حتمی كه برگشت و تغييرى ندارد، اينكه مرا از حاجيان خانه محترمت بنويسى، حاجيانى كه حجّشان قبول، سعیشان پذيرفته، گناهانشان آمرزيده، بدي هايشان ناديده گرفته شده است، و در آنچه حكم میكنى و تقدير مى نمايى، مقرّر فرما كه عمرم را طولانى نمايى، و در روزى ام بر من وسعت بخشى، و با من چنين و چنان كنى.
و به جاى «كذا و كذا» حاجت خود را بيان كند.

اعمال شب بیست ویکم رمضان

شب بيست ويكم: فضيلت اين شب نورانى از شب نوزدهم بيشتر اس و بايد اعمال اين شب را، از غسل و احيا و زيارت و نماز هفت «توحيد» و قرآن بر سر گرفتن و صد ركعت نماز و دعاى جوشن كبير و غير آنها را انجام دهد و در غسل و احيا و سعى در عبادت، در اين شب و شب بيست وسوم اصرار ورزد، در روايات به اين معنى كه شب قدر يكى از اين دو شب ميباشد، تاكيد شده در چند روايت آمده: كه از معصوم خواسته شد: معين فرماييد كه شب قدر كدام يك از اين دو شب است؟ ايشان تعيين نكرد، بلكه فرمود:
ما أيسر ليلتين فيما تطلب
چه آسان است دو شب در آنچه میجويى
يا آنكه فرمود:
ما عَلَيْكَ أَنْ تَفْعَلَ خيراً في لَيْلَتَيْنِ وَ نَحوِ ذلك.

و قال شيخنا الصدوق فيما أملى على المشايخ في مجلس واحدٍ من مذهبِ الإماميةِ و مَنْ أحيا هاتَينِ الليلَتين بِمُذاكرةِ العلمِ فهو أفضلُ.

يا آنكه فرموده: باكى بر تو نيست كه در هر دو شب كار خير انجام دهى مانند ان.
و شيخ ما صدوق در آنچه بر بزرگان در يك مجلس راجع به مذهب اماميه ديكته كرده چنين فرمود: هر كه اين دو شب را با بحثهاى علمى احيا بدارد بهتر است.
به هر صورت از اين شب شروع كند به خواندن دعاهاى شبهاى دهه آخر ماه كه از جمله آنها اين دعاست كه شيخ كلينى در كتاب كافى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده: كه در دهه آخر ماه رمضان در هر شب بخوان:

بقیه اعمال شب بیست و یکم

بقيه اعمال شب بيست ويكم: كفعمى از سيّد ابن باقى نقل كرده كه در شب بيست ويكم بخوان:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِي حِلْما يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًى تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَةٍ وَ غِنًى تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ

ضَعْفٍ وَ عِزّاً تُكْرِمُنِي بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍّ وَ رِفْعَةً تَرْفَعُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ ضَعَةٍ وَ أَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنِّي كُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِيَةً تَسْتُرُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ بَلاءٍ وَ عِلْما تَفْتَحُ لِي بِهِ كُلَّ يَقِينٍ وَ يَقِينا تُذْهِبُ

بِهِ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ وَ دُعَاءً تَبْسُطُ لِي بِهِ الْإِجَابَةَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ يَا كَرِيمُ وَ خَوْفا تَنْشُرُ [تُيَسِّرُ] لِي بِهِ كُلَّ رَحْمَةٍ وَ عِصْمَةً تَحُولُ بِهَا

بَيْنِي وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ حَتَّى أُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آن چنان بردبارى روزى من گردان كه در نادانى را به روى من ببندد، و هدايتى كه رهيدن از هر گمراهى را به وسيله آن بر من منت نهى، و ثروتى كه در هر فقرى را به سبب آن بر من ببندى، و نيرويى كه به آن هرگونه ضعفى را از من برگيرى، و عزّتى كه مرا به آن از هر خوارى اكرام نمايى، و مرتبه بلندى كه مرا به آن از هر افتادنى بلند گردانى، و امنيتى كه به آن هر ترسى را از من دور سازى، و سلامتى كاملى كه مرا به آن از هر بلايى بپوشانى، و دانشى كه به آن در هر يقينى را به رويم بگشايى، و يقينى كه به آن هر شكى را از من برطرف سازى، و دعايى كه به آن سفره اجابت را در امشب و در اين ساعت بگسترانى همين ساعت، همين ساعت، همين ساعت اى كريم، و ترسى كه به آن هرگونه رحمتى را برايم پخش كن، و بازدارنده اى كه بين من و گناهانم پرده شود، تا به سبب آن نزد معصومين به درگاهت رستگار شوم، به حق مهربانی ات اى مهربان ترين مهربانان.

روايت شده: كه حماد بن عثمان در شب بيست ويكم بر امام صادق عليه السّلام وارد شد، حضرت پرسيد: غسل كرده اى؟ عرض كرد آرى، فدايت شودم، پس حضرت حصرى خواست و حمّاد را به نزديك خود طلبيد و مشغول نماز شد و پيوسته نماز خواند و حمّاد هم در كنار حضرت نماز می خواند، تا از نمازهاى خود فارغ شدند، آنگاه امام صادق عليه السّلام دعاكرد و حمّا آمين گفت، تا سپيده دميد، سپس آن حضرت اذان و اقامه گفت و بعضى از خدمتكاران خود را خواست و جلو ايستاد و نماز صبح خواند، در ركعت اول پس از سوره «حمد» سوره «قدر» و در ركعت دوم بعد از سوره «حمد» سوره «توحيد» را قرائت كرد و بعد از نماز مشغول تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى حق و صلوات بر پيامبر و دعا براى مردان و زنان مومن و مسلمان شد، سپس سر به سجده گذاشت و به اندازه يك ساعت به جز صداى تنفس صدايى از آن حضرت شنيده نشد، پس از آن اين دعا را خواند: معبودى جز تو نيست زيرورو كننده دلها وديده ها تا آخر دعا كه در كتاب» اقبال «آمده است.
غ شيخ كلينى روايت كرده كه امام باقر عليه السّلام در شبهاى بيست ويكم و بيست وسوم تا نيمه شب دعا مى خواند، و پس از آن شروع به خواندن نماز می كرد.

آگاه باش كه در هر شب از شبهاى اين دهه غسل مستحب است.

روايت شده حضرت رصول صلى اللّه عليه و آله در هر شب اين دهه غسل می كرد.
و نيز اعتكاف در اين دهه استحباب و فضيلت بسيار دارد و بهترين اوقات براى اعتكاف اين دهه است و روايت شده كه اعتكاف در اين دهه برابر دو حج و دو عمره ثواب دارد.
«بناى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله اين بود، كه چون دهه آخر ماه رمضان می شد، در مسجد اعتكاف می كرد، چادرى مويين براى آن حضرت می زدند و آن جناب كمر عبادت را محكم می بست و بستر خواب را به هم می پچيد» و آگاه باش كه در چنين شبى در سال چهلم شهادت مولايمان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام واقع شد و در اين شب غصّه هاى آل محمّد عليهم السّلام و شيعيانش تازه می شود و روايت شده كه در آن شب مانند شب شهادت امام حسين عليه السّلام سنگى از روى زمين برداشته نشد، مگر آنكه زير آن خون تازه بود.
شيخ مفيد فرموده: در اين شب صلوات بسيار فرست و در نفرين بر ستم كنندگان به آل محمّد عليهم السّلام و لعن فرستادن بر قاتل امير المؤمنين عليه السّلام سعى و كوشش كن.
روز بيست ويكم روز شهادت حضرت امير المؤمنى عليه السّلام است و خواندن زيارت آن جناب مناسب است و همچنين كلماتى كه در چنين روزى خضر به زبان آورده، كه به منزله زيارت آن حضرت در اين روز است، و آن كلمات در كتاب «هدية الزائر» ذكر شه است.

اعمال مخصوصه شب بیست و سوم

بقيه اعمال شب بيست وسوم: اين شب از دو شب قدر گذشته افضل است، و از احاديث بسيار استفاده میشود، كه شب قدر همين شب است، و اين شب شب جهنى است يعنى شبى است كه دعاها در آن اجابت میشود، و در اين شب تمام كارها بر پايه حكمت الهى مقدّر گردد، و براى اين شب غير از اعمالى كه با دو شب قدر گذشته مشترك است چند عمل ديگر است:

اوّل: خواندن سوره «عنكبوت» و «روم» كه امام صادق عليه السّلام سوگند ياد كردند كه خواننده اين دو سوره در اين شب از اهل بهشت خواهد بود.

دوم: خواندن سوره «حم دخان» سوم: هزار مرتبه خواندن سوره «قدر» چهارم: محمّد بن عيسى به سند خود از امامان صالح عليهم السّلام روايت كرده كه فرمودند: در شب بيست وسوم از ماه رمضان اين دعا را به دفعات بخوان، در حال سجود و قيام و قعود.
و بر هر حالى كه هستى در تمام ماه، و در طول حياتت تا جايى كه ممكن باشد، و هر زمانى كه به يادت آيد.
بعد از ستايش پروردگار به بزرگوارى، و فرستادن صلوات بر پيامبر صلى اللّه عليه و آله میگويى:

اَللهمَّ کُن لولیَّک فُلانِ بن فُلان

خدايا براى ولیت باش فلان بن فلان
و به جاى فلان بن فلان بگو:

الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ و عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، و فی کُلّ ساعَة وَلیّا و حافظاً وقائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً و تُمَتّعَهُ فیها طَویلاً.

حجت بن الحسن كه درودهايت بر او و پدرانش باد، در اين ساعت، و در هر ساعت سرپرست و نگهبان و پيشوا و ياور و راهنما و ديده بان (باش، تا او را با رغبت مردم در زمينت سكونت دهى، و زمانى طولانى بهره مندش سازى

و همچنین می خوانی:

یا مُدَبّرَ الاُموُرِ ، یا باعِثَ مَن فی القُبُور، یا مُجرِی البُحُور، یا مُلَیَّن الحَدیدِ لِداوُد ، صَل عَلی مُحَّمد وَافعَل بی کَذا وَ کَذا

اى تدبيرگر امور، اى برانگيزنده مرده هاى در گور، اى روان كننده درياها، اى نرم كننده آهن براى داود، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنين و چنان كن.
و به جاى «كذا و كذا» حاجات خود را بخواهد:

اَللیلَةَ الیلَةَ

امشب، امشب

و دستهای خود را د روقت خواندن «يا مدبّر الامور» تا آخر به سوى آسمان بردار.
و اين دعا را در حال ركوع و سجود و ايستاده و نشسته بخوان، و آن را تكرار كن، و در شب آخر ماه رمضان هم بخوان.

پنجم: بخواند:

اللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمُرِي وَ أَوْسِعْ لِي فِي رِزْقِي وَ أَصِحَّ لِي جِسْمِي وَ بَلِّغْنِي أَمَلِي وَ إِنْ كُنْتُ مِنَ الْأَشْقِيَاءِ فَامْحُنِي مِنَ الْأَشْقِيَاءِ وَ اكْتُبْنِي مِنَ السُّعَدَاءِ فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي

كِتَابِكَ الْمُنْزَلِ عَلَى نَبِيِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ

خدايا عمرم را طولانى گردان، و روزی ام را وسعت بخش، و بدنم را تندرست بدار، و به آرزويم برسان، و و اگر در زمره بدفرجامان، هستم، مرا از آن گروه محو كن، و در گروه سعادتمندان ثبت فرما، كه تو در كتاب فرو فرستاده به پيامبر مرسلت (درود تو بر او و خاندانش) فرمودى: خدا محو میكند آنچه را بخواهد و ثبت مینمايد آنچه را اراده كند و كتاب جامع نزد اوست.

ششم بخواند:

اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ فِيمَا تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِيمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَكِيمِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمْرِي وَ تُوَسِّعَ لِي فِي رِزْقِي

خدايا قرار ده در آنچه حكم میكنى، و مقدّر مینمايى، از فرمان حتمى، در آنچه از كار حكيمانه جدا میسازى در شب قدر، از حكمى كه بازگشت نپذيرد، و تغيير نيابد، اينكه مرا در اين سال از حاجيان خانه محترمت بنويسى، حاجيانى كه حجّشان پذيرفته، و سعيشان قبول افتاده، و گناهانشان آمرزيده گشته، و بدي هايشان محو شده است، و قرار ده در آنچه فرمان می دهى و مقدّر مى نمايى كه عمرم را طولانى گردانى، و در روزى ام وسعت بخشى.

هفتم: دعايى را كه در كتاب «اقبال» آمده است بخواند:

يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ وَ يَا ظَاهِراً فِي بُطُونِهِ وَ يَا بَاطِناً لَيْسَ يَخْفَى وَ يَا ظَاهِراً لَيْسَ يُرَى يَا مَوْصُوفا لا يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لا حَدٌّ مَحْدُودٌ وَ يَا غَائِبا [غَائِبُ ] غَيْرَ مَفْقُودٍ وَ يَا شَاهِدا [شَاهِدُ] غَيْرَ مَشْهُودٍ يُطْلَبُ فَيُصَابُ وَ لا يَخْلُو [لَمْ يَخْلُ ] مِنْهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَا بَيْنَهُمَا طُرْفَةَ [طَرْفَةَ] عَيْنٍ لا يُدْرَكُ بِكَيْفٍ [بِكَيْفَ ] وَ لا يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ [بِأَيْنَ ] وَ لا بِحَيْثٍ [بِحَيْثُ ] أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الْأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِيعِ الْأُمُورِ سُبْحَانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ لا هَكَذَا غَيْرُهُ

اى پنهان در حال آشكار بودنش، و اى آشكار در حال پنهان بودنش و اى پنهانى كه مخفى نمى شود، اى آشكارى كه ديده نمی شود، اى به وصف آمده اى كه هيچ ممكنى به حقيقتش نمى رسد و هيچ حدّ بسته اى به او احاطه پيدا نمى كند، و اى غايب گم نشده، اى حاضرى كه مشهود نيست، تا آنكه جستجو شود و او را بيابند، آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست، به اندازه چشم برهم زدن از او خالى نيست، به كيفيتى معيّن دانسته نمى شود و محدود به مكان و جهت نمى گردد، تويى روشنايى نور، پروردگار پرورندگان، به همه امور احاطه كرده اى، منزّه است آن كه چيزى همانندش نيست، و او شنوا و بيناست، منزّه است آن كه داراى اين صفات است و براى غير او چنين صفاتى نيست
سپس آنچه را می خواهى از خدا طلب كن.

هشتم: غير از غسل اوّل شب، غسلى هم در آخر شب انجام دهد.
بدان كه برای غسل و شب زنده دارى اين شب و زيارت امام حسين عليه السّلام، و صد ركعت نماز، فضيلت بسيار نقل شده است، و انجام اين اعمال مورد تأكيد است.
شيخ طوسى در كتاب «تهذيب» از ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: در شبى كه اميد مى رود شب قدر باشد، صد ركعت نماز بخوان در هر ركعت پس از سوره «حمد» ده مرتبه سوره «توحيد» را قرائت كن، گفتم: فدايت شوم، اگر ايستاده قدرت نداشته باشم چه؟ فرمود نشسته بخوان، گفتم اگر نتوانم، فرمود: به همان حالى كه در بسترت به پشت خوابيده اى اين نماز را بخوان.
از كتاب» دعائم الاسلام «روايت شده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در دهه آخر ماه رمضان بستر خود را جمع میكرد، و براى عبادت كمر همّت را محكم می بست، و در شب بيست وسوم اهل خود را بيدار میكرد، و آنهايى را كه خواب در ربوده بود، به رويشان آب میپاشيد، و حضرت فاطمه عليها السلام در اين شب اجازه نمیداد احدى از اهلش بخوابد، و خواب آنها را به كمى طعام علاج میفرمود، و آنها را با خواباندن در روز براى بيدارى و احياى شب آماده میكرد، و میفرمود: محروم كسى است كه از خير اين شب محروم بماند.
روايت شده كه امام صادق عليه السّلام به بيمارى سختى دچار شده بود، وقتى شب بيست وسوم ماه رمضان رسيد، به خدمتكارانش دستور داد او را به مسجد بردند، و تا صبح در مسجد بود.
علاّمه مجلسى (ره) فرموده است هرقدر كه خواندن قرآن ممكن باشد، در اين شب خوانده شود، و دعاهاى صحيفه كامله (سجاديه) ، به ويژه دعاى مكارم الأخلاق، و دعاى توبه قرائت گردد، و روزهاى اين شبها را نيز بايد حرمت نهاد، و به عبادت و تلاوت قرآن به سر آورد، زيرا در احاديث معتبر آمده است كه روز قدر در فضيلت همانند شب قدر است.

منبع: پایگاه استاد حسین انصاریان

شب قدر

ارسال یک دیدگاه


کپی برداری مطالب تنها با ذکر منبع و لینک سایت مجاز می باشد♥ اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهــم ♥طراحی توسط بیگ تم

بازگشت به بالا